Al jaren wordt het betalen met contanten steeds moeilijker gemaakt. Grote transacties moeten worden gemeld (‘terroristen en drugshandelaars’). Ondernemers moeten steeds meer betalen voor storten en andere diensten rondom contant geld. Muntgeld is altijd al schaars vanwege de hoge transactiekosten die banken rekenen voor het wisselen van papier naar munten.
Contanten worden verdacht gemaakt, zij zouden leiden tot meer overvallen en ‘niet veilig’ zijn.
De banken hebben verschillende brancheorganisaties zo ver weten te krijgen achter het contantloze bestaan te gaan staan. De campagne ‘klein bedrag? Pinnen mag!’ wordt via verschillende kanalen gebracht. Koninklijke Horeca Nederland gaat ondanks fel verzet van haar eigen leden doodleuk mee in deze affaire. De supermarkten zoeken naar methodes om contanten helemaal te weren.
Ondertussen hebben de meeste winkeliers en horecamensen die ik spreek eigenlijk helemaal niets met de pin. Veel te duur. Hij valt uit. Slecht voor de fooien. En het MKB is ook al niet al te tuk op bancaire marktdominantie.
Hoewel de media volop meedoen aan de campagne en alle argumenten tegen contanten graag op een rijtje zetten, wordt de werkelijke agenda genegeerd.
Banken willen graag volledige beheersing over al het betalingsverkeer hebben. Wereldwijd. Met contanten is dat onmogelijk. Iedereen kan ieder moment zonder tussenkomst van de banken onderling handelen met contanten. Zonder dat het in computers wordt gelogd. Zonder dat men afhankelijk is van hun infrastructuur.
En hoe afhankelijker iedereen daarvan is, hoe dikker de prijzen die ze er voor rekenen.
Ondertussen worden tallozen gemarginaliseerd. Ouderen, armen, de verschillende onderklasses. En natuurlijk de tallozen die om een plethora van redenen zo weinig mogelijk met banken te maken willen hebben.
Er leeft een breed wantrouwen tegen banken. Velen ervaren hen als onbetrouwbare ‘partners’.
Doen we er verstandig aan ons gehele betalingsverkeer afhankelijk te maken van banken? Is die dienstverlening eigenlijk niet veel te belangrijk om over te laten aan banken? Is dat daar in goede handen?
Wat gaan zij doen met die afhankelijkheid? Waarom moeten al onze transacties in computers worden gelogd? Wie gaat wat doen met die informatie?
Ik pin alleen nog maar om contanten op te nemen! Wat ik nog met euro moet betalen dan……….
brengt mensen bij elkaar
Ecologisch Vernieuwende Samenleving
Als zakelijke gebruiker van de Gelre vanaf het eerste uur, wil ik graag een voorbeeld geven uit de praktijk hoe banken en dienstverleners hun best doen om het MKB aan de pinautomaat te krijgen en te houden.
Ongeveer een jaar geleden kreeg ik met regelmaat via de post kleurrijke folders toegestuurd van mijn pinautomaat leverancier, met een aanbieding om gebruik te maken van een aantrekkelijke korting op de aanschaf van een nieuwe Pinautomaat. Kosten: zo’n 500 Euro. Niet op gereageerd natuurlijk. Maar zo gemakkelijk kom je niet van ze af zo blijkt. In januari van dit jaar lag er een brutale ongevraagde orderbevestiging in de bus voor de plaatsing van een nieuwe pinautomaat. Even voor de duidelijkheid. Banken en dienstverleners van pinautomaten zijn bezig met een mega operatie om de huidige magneetstrip passen te vervangen voor passen met een EMV-chip. Ja mensen u wordt gechipt. De kosten hiervoor worden uiteraard afgewenteld op zakelijke gebruiker en de niets vermoedende consument. Natuurlijk wil ik geen chip pinautomaat voor 500 euro, en dus liet ik dit per mail en telefoon weten. In plaats van een excuus bericht voor dit misverstand, volgde er ook nog een factuur. Alsof deze brutaliteit niet erg genoeg was volgde enige tijd later een afspraakbrief met daarin vermeld de datum en tijdstip waarop de monteur stond ingepland om in mijn winkel een nieuwe pinautomaat te plaatsen. Uiteindelijk na nog wat correspondentie moest het duidelijk zijn dat een nieuwe pinautomaat echt niet op prijs werd gesteld. Er werd mij medegedeeld dat de huidige pinautomaat binnen een maand zou worden afgesloten.
Het heeft echter tot vorige week geduurd (zo’n 6 maanden later) tot er inderdaad geen transactie meer plaats konden vinden. Blijkbaar ging men er van uit dat ik alsnog overstag zou gaan, wat helaas voor hun niet zo is. De redenen dat ik niet meer wens te pinnen, is dat de kosten voor pinnen mijns inziens onredelijk hoog zijn. Bovendien is het zo dat wij allen gebruik maken van een technologie waar we zelf al voor hebben mogen betalen. Een andere reden is dat de banken zich tijdens de bankencrisis in 2008 van hun heel kwalijke kant hebben laten zien. Wij hebben de banken helemaal niet nodig om onze transacties te verrichten. Ook is het goed je eens te verdiepen in het gegeven dat je in het betalingsverkeer het geld tijdelijk bij de bank parkeert, die er vervolgens met graagte leuke spelletjes mee gaan spelen.
Dus mensen vanaf nu betaling à contant in Euro’s, of nog beter, in Gelre’s
Jan Reijnen
Eco Electronics
Het gaat nog verder dan dat.
Op dit moment worden enorme datawarehouses van bedrijven die rijk zijn geworden door en met informatievergaring, aangekocht door financiële instanties.
Op dit moment voer ik een opdracht uit voor één van mijn klanten die een persoonlijke database gekoppeld wil hebben aan een financiële databse.
Met matchpercentage.
Pint allen.
Ongeveer een jaar geleden kreeg ik met regelmaat via de post kleurrijke folders toegestuurd van mijn pinautomaat leverancier, met een aanbieding om gebruik te maken van een aantrekkelijke korting op de aanschaf van een nieuwe Pinautomaat. Kosten: zo’n 500 Euro. Niet op gereageerd natuurlijk. Maar zo gemakkelijk kom je niet van ze af zo blijkt. In januari van dit jaar lag er een brutale ongevraagde orderbevestiging in de bus voor de plaatsing van een nieuwe pinautomaat. Even voor de duidelijkheid. Banken en dienstverleners van pinautomaten zijn bezig met een mega operatie om de huidige magneetstrip passen te vervangen voor passen met een EMV-chip. Ja mensen u wordt gechipt. De kosten hiervoor worden uiteraard afgewenteld op zakelijke gebruiker en de niets vermoedende consument. Natuurlijk wil ik geen chip pinautomaat voor 500 euro, en dus liet ik dit per mail en telefoon weten. In plaats van een excuus bericht voor dit misverstand, volgde er ook nog een factuur. Alsof deze brutaliteit niet erg genoeg was volgde enige tijd later een afspraakbrief met daarin vermeld de datum en tijdstip waarop de monteur stond ingepland om in mijn winkel een nieuwe pinautomaat te plaatsen. Uiteindelijk na nog wat correspondentie moest het duidelijk zijn dat een nieuwe pinautomaat echt niet op prijs werd gesteld. Er werd mij medegedeeld dat de huidige pinautomaat binnen een maand zou worden afgesloten.
Het heeft echter tot vorige week geduurd (zo’n 6 maanden later) tot er inderdaad geen transactie meer plaats konden vinden. Blijkbaar ging men er van uit dat ik alsnog overstag zou gaan, wat helaas voor hun niet zo is. De redenen dat ik niet meer wens te pinnen, is dat de kosten voor pinnen mijns inziens onredelijk hoog zijn. Bovendien is het zo dat wij allen gebruik maken van een technologie waar we zelf al voor hebben mogen betalen. Een andere reden is dat de banken zich tijdens de bankencrisis in 2008 van hun heel kwalijke kant hebben laten zien. Wij hebben de banken helemaal niet nodig om onze transacties te verrichten. Ook is het goed je eens te verdiepen in het gegeven dat je in het betalingsverkeer het geld tijdelijk bij de bank parkeert, die er vervolgens met graagte leuke spelletjes mee gaan spelen.
+1
Aangezien ik de toelichting op je vraag niet begrijp… alleen een antwoord op je ‘vraag’. Nee, je kunt niet zonder bank want loon en/of uitkering wordt sowieso al op je bankrekening overgemaakt.
Het is verboden om zonder vergunning van DNB het bedrijf uit te oefenen van betaaldienstverlener. Het verbod is opgenomen in artikel 2:3a van de Wet op het financieel toezicht (Wft). Het vergunningvereiste en het toezicht op betaaldienstverleners is gebaseerd op de Europese Richtlijn betaaldiensten (2007/64/EG). Het verbod ziet op diensten aan betaaldienstgebruikers waarbij door de betaaldienstverlener voor of aan cliënten: betaalrekeningen worden geëxploiteerd, geld wordt overgemaakt, geld wordt gedeponeerd of opgenomen, en/of betaalinstrumenten worden uitgegeven of aanvaard. Het gaat hierbij steeds om dienstverlening aan cliënten die ook eindgebruiker zijn. Dat wil zeggen: diensten die worden verleend aan de betaler en/of de betalingsbegunstigde. De betaaldienstverlener vervult daarbij een intermediaire rol.
Dit is een opmerkelijke comment?! Wat bedoel je hier mee?